151 km met een stuk van 15 km gravel, wij hebben er een dag voor uitgetrokken om deze weg rustig te rijden, wat we er over gelezen hebben en dat is niet zo heel veel anders is de verassing weg, moet deze route heel mooi zijn. In 1 woord, klopt helemaal, o nee zijn er 2 😀 Je mag 100 km p/u op deze weg wat in onze ogen veel te snel is, met onoverzichtelijke scherpe bochten, omhoog en dan weer omlaag. En wij wilden wat van de omgeving zien dus zo gauw als er een auto achter ons zat gingen wij aan de kant zodat deze zijn snelle rit kon vervolgen. Op zich was best wel rustig op de weg 👍
We hebben er ruim 6 uur overgedaan, inclusief de stops. Het begon bewolkt maar geleidelijk aan werd het zonnig een heel warm. Dus vandaag heerlijk weer met open raampje gereden.
Al snel zagen we dit…. met kleine witte paddestoeltjes op de bergen. Dit was onze eerste stop. En de rust daar, je hoort het ritselen van de blaadjes aan de boom, het tjilpen van de vogels, je ziet 3 kleintjes in een vrolijke vlucht voorbij komen. In de verte hoor je een koe, de bijen zoemen. Verder hoor je niets. Alleen maar verrukelijke stilte. Wat is dit weer mooi.
Zo hebben we regelmatig een stop waar het dubbel genieten is. Het uitzicht en de stilte. In de verte hoor je dan weer schapen blaten. Een afwisselend landschap met heuveltjes die in elkaar overvloeien, een spoorlijn die kronkelt door het landschap. Het kan niet langzaam genoeg gaan.
Republic Whanganonoma.
Hier de uitleg waarom het een republiek is. 🤣
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Whangamomona
Een lekker kopje koffie en thee met een heerlijk kokoscaramelcakeje
Rustig rijden we verder met af en toe een haastige voorbijganger. Heb teveel fotos deze keer. Ik alleen heb er vandaag 181 foto’s gemaakt en weet gewoon niet welke ik hier wil plaatsen, is zo moeilijk kiezen. Het is een fantastische route.
Zo staan een paar koeien verbaasd te kijken waarom wij nu zo langzaam gaan.
Een ander vind het grasaan de andere kant veel lekkerder.
En deze had het helemaal voor elkaar 😀
Een tunnel was er ook nog, de Moki tunnel
Waarachter de Gravel weg begint, 15 km door de Tangarakau Gorge een weg met hoge berg wanden, hoge varens en loslopende geiten
Door gaan we. We zien een lookout, the Nevins. Een hek door en de berg op. Doen we even
Rechts op de foto zie je een heel klein autotje ( toevallig dat we de foto namen dat er ook een witte auto stond) bij het rode puntje hebben we gestaan
Met aan de ene kant dit uitzicht
En aan de andere kant dit
Genoten van het uitzicht.
En met het terug lopen
Zie je ver beneden eenboom met schapen, die schuilden voor de zon, was een beetje warm 😎
Maar de weg is nog niet aan zijn einde, en heeft nog niet alles laten zien.
Een rivier volgt ons op onze weg. Waar we roofvogels zien overvliegen, en weer die zingende vogeltjes die we niet kunnen vinden.
En door gaat het, kilometers rijden we rustig over de weg, langzaam nadert het einde van de weg, zie je en bordje Laura’s Lavendel & Cafe. Ja een bakkie, lekker.
We draaien het hek door en we zien het laatste juweeltjevan de Forgotten World Highway. Als slagroom op de taart.
Daar zitten we dan, met een heerlijk kopje en een overheerlijke muffin genietend van dit prachtige uitzicht.
P.s. De witte paddestoeltjes zijn schapen 😜