Blauw, blauw, Mount Taranaki waar ben je nou?

Highway 45 oftewel de Surf Highway was wat vandaag op het programma stond. Stralend blauwe lucht weer, het kan weer niet op. Tenminste dat dachten we. Een dagje rijdend rondom Mount Taranaki dat moet mooie plaatjes opleveren van deze prachtige oude vulkaan, niet dus.
Geen berg te bekennen, alleen maar wat wolken op die plek en voor de rest dus dat stralend blauwe. Geeft niet, was nog vroeg dus wie weet later op de dag, met goede moet op pad.
En bij het eerste de beste bordje Surf Beach naar het strand gereden, mooi strandje dat wel, laag water
konden er een stuk overheen lopen maar ook hier geen surfer te bekennen.

Andere stop bij het strand bij Cape Egmont lighthouse ook geen surfer te zien lokale zou ik daar als surfer niet willen surfen geen zandstrand maar grote kiezels.
Verder met de rit richting New Plymouth daar gingen we een “Park” bezoeken het Te Henui cemetary, naar we hadden vernomen de mooiste begraafplaats van Nieuw Zeeland.
Is weer wat anders maar was inderdaad een hele mooie begraafplaats. En dan op weg naar het volgende park
met vlakbij de Rewa Rewa Bridge en een stuk over de Coastal Walkway gelopen.
Ook hier geen zand maar stenen.
Ondertussen nog steeds geen duidelijk zicht op Mount Taranaki die nog steeds in wolken was gehuld.
Daarna via Inglewood richting Stratford waar we een studiosuite hadden gereserveerd. En dat Inglewood is weer zo een plaatsje van niks en ook bijna alle winkels dicht. Deze keer niet vanwege de openingstijden maar gewoon vanwege het feit dat ze wegens vakantie gesloten zijn.
Wel een plaatsje dat het National Toy Museum huisvest maar dat terzijde. Verder naar Stratford dus,we wilden van daar in de middag nog een close-up bezoekje aan de berg brengen, wie weet dan ook een beter zicht. Was er erg druk volgens een website en zijn aan het eind van de middag naar toe gereden. Via een weg van 18 kilometer kom je op een parkeerterrein uit op ruim 1100 meter hoogte. Vanaf dat punt een een korte wandeling naar een lookout met een fantastisch uitzicht over de wijde omgeving
maar…. geen Taranaki te zien, alleen maar wolken. Gelukkig konden we af en toe wel een glimpje zien maar daar bleef het bij. Na het eten toen we terugreden naar de accommodatie zagen we dat de wolken wegtrokken en tussen de bomen door de top van de berg.
Oh en bij onze studio kwam ook nog een slanke Nemo lookalike langslopen.