Een dag zoals geen ander .. of wel

Elke dag doe je nieuwe indrukken op, je leert weer wat bij en je ziet weer wat nieuws. En soms is het niet wat je denkt dat het is. Zo is het vandaag dus ook maar dan wel in positieve zin. Invercargill en iets grotere stad, maar een erg grauwe stad en vind het ook niet jammer daar weg te zijn. De rit vandaag brengt ons naar Dunedin. Een stad gebouwd in een dal met zijn buitenwijken op een heuvel.

Een langzame route vandaag, een route langs baaien, golvende heuvels en vergezichten. Onze eerste stop was Waipapa Point. Een leuke plek met wuivende grassen, veel vogels, een paar zwemmende zeehonden en een vuurtoren. Te bereiken via een gravel weg van 8 km heen en terug. Een plek waar je totaal tot rust komt. We hebben hier ook even de tijd voor genomen. Was heerlijk vertoeven daar.

Dan op weg naar Curio Bay. Fossiele resten van een 160 miljoen jaar oud bos.
Wist niet wat ik me daarbij moest voorstellen. De korste route daar naartoe is een gravel weg van 14 km. Ik reed dit keer, en gravel heb ik meer gereden. Geen probleem. Wat een 😱gravel weg. Kuilen en hobbels, fijne gravel en bijna rotsblokken ( overdrijven mag dit keer) maar wat een prut weg, blij dat ik na enige tijd weer vlakke grond onder de wielen had. Was door elkaar gerammeld. Dan kom je bij Curio Bay. Het lijkt wel uitverkoop. Pffffff. Druk. We hebben van een afstandje (lookout point) naar het petrified forest gekeken. Was goed dat er een bord stond want naar mijn mening keek ik naar rotsen. Nu ik dit tik besef ik me dat het eigenlijk ook rotsen zijn. 🤣 Petrified is versteend 🤪😂🤣was denk ik nog helemaal beduusd van de gravel weg.

Vanwege de drukte besloten om snel door te gaan, we hadden meer op het programma. Cathedral Cave maar dan van het zuideiland. Leek ons wel leuk, lag iets van de route af , maar 40 min lopen alleen heen maar je moet ook weer terug, en alleen toegankelijk met laag water. Nu wist ik wat ik was vergeten na te kijken ( dat dus 😢) dus besloten naar de volgende te gaan.

De Niagara Waterfalls

Toelichting is niet nodig 😁

Purakaunui Falls, een waterval ook leuk. Op weg daar naartoe een lookout punt. Daar even gestopt voor een fotootje en een broodje.

Ja en dan zie je dat de Falls te bereiken zijn na 8 km gravel weg, dan nog een stuk lopen, en dan weer 8 km terug. Ehhhh doen we niet we komen dan in tijd nood. ( in de beschrijvingen die je vind in boeken en op internet staat ook niet alles precies omschreven) maar niet getreurd, de route is schitterend.

Door naar Nugget Point, een leuke vuurtoren op een hoge rots met fantastisch uitzicht en zeehonden. Jaap had deze weg, Gravel, al een keer gereden dus liet ik graag aan hem over. Zitten maar een paar heuveltjes in, hoor ik hem zeggen…… heuveltje? Zeg maar stijl omhoog, en daarna gelijk weer stijl omlaag…. pffffff. Maar de weg zit mee, geen gravel, maar verhard. Ook dan vind ik de weg op een zeker moment dood eng, maar weer mooi tegelijk. Hoe tegenstrijdig kan het zijn.

Maar het uitzicht. Fantastisch

Verdergaat het weer, dit keer een rit van 1.30 uur achter elkaar. Ook weer een mooie route door heuvelig landschap. Op naar ons logeer adres. Nu staat Dunedin bekent om de “steilste straat van de wereld” de straat waar ons appartement ligt is de straat er naast. En we kijken op die stijlste straat neer. En moet zeggen die straat is net zo steil als het steilste straat alleen iets wat korter. 😱 en dat is STEIL. We zien dat niemand hier via deze weg van beneden naar boven rijd.
Er is zelf een trappetje naast de weg

Mooie gebouwen heeft Dunedin wel

en een Mexicaan

Maar dit is nu ons uitzicht 😀