De titel van gisteren slaat eigenlijk nog veel meer op de belevenissen van vandaag, dus vandaag maar een titel die meer slaat op gisteren 😉
Na ons verblijf in Nelson stond een (te) kort bezoek aan de Golden Bay op het programma. Is maar 1 heuveltje over. Nou ja een heuveltje ….. even wat hoger dan die we een paar dagen terug op weg naar Lower Hutt over moesten. Nog meer bochten en steile hellingen. Op gegeven moment zei Marijke: aan mijn kant kijk je helemaal naar beneden en ik: ja aan mijn kant ik ook. Goed teken, we hadden de top bereikt. Boven op de Berg, Takaka Hill was ook de eerste stop: de Ngarua Caves en zoals gewoonlijk waren we weer vroeg, de eerste rondleiding was om 10:00 en waren daar een paar minuten later. Gelukkig was de rondleiding nog niet begonnen en konden we nog mee. Via, jawel, een trappetje gingen we de grot naar binnen.
De grot, een holle ruimte die ooit vol water had gestaan was ontstaan doordat de aarde omhoog werd geduwd en het water was weggelopen. 
Deze druipsteen grot was maar een klein deeltje van een naar schatting 130km gangenstelsel.
Ik heb wel vaker een grot gezien maar deze vond ik toch heel bijzonder, dus mocht je in de buurt zijn ga er dan zeker niet voorbij. Via trappetjes, nauwe paadjes en oppassen voor het stoten van je hoofd aan laag hangende stalactieten werden we op verschillende stopplaatsjes door onze gids van informatie voorzien. Ook zong zij om de mooie akoestiek van de grot te laten horen een (kerst) liedje.
Onderweg ook nog in de grot gevonden botten van een helaas uitgestorven Moa gezien. 
Aan het eind de grot weer uit via een stalen trap naar boven.
Toen ik naar buiten kwam waande ik mij direct in een Hobbitwaardige omgeving en inderdaad waren daar ook enkele scenes opgenomen. 
En wat een uitzicht weer 🙂 had daar nog wel even willen blijven maar verder weer met de rit. Boven op een berg zijn betekend ook naar beneden gaan. Een afdaling over een ruim 6 kilometer slingerende weg neerwaarts 😕 maar wauw wat een uitzichten!
Beneden aangekomen was eerst de bedoeling om naar Collingwood te rijden maar omdat de tijd een storende factor was, niet gedaan maar de andere kant op naar wat Marijke dacht dat een mooie baai was. Dat was zo en hebben daar bij een tentje een BLTE burger, vertaald een spek sla tomaat ei burger gegeten is dus zonder stuk vlees 😄 maar wel lekker. Buikje gevuld en weer verder, nou ja verder, naar onze volgende accommodatie, River Terrace Cottage bij Motueka. De rit daar naar toe was dus terug de berg op en weer neer. Boven op, niet ver van de Cave die we op de heenrit bezocht hadden, gestopt bij Hawkes Lookout,
een uitkijkpost die we konden bereiken via een wandeling van slechts 400 meter door een beboste wildlife omgeving. 
Ook weer de moeite waard … een spectaculair uitzicht was de beloning. Daarna verder en vooral naar beneden voor de vierde keer weer van je linker bil, rechter bil, de billen van Marijke hadden wat te verduren vandaag 😄. Eenmaal weer beneden over een lang smal slingerweggetje naar onze stek van de dag in een heel fraai gelegen huisje ver van de stedelijke omgeving. Ook weer een fantastisch uitzicht niet vanaf een lookout maar gewoon vanuit de woonkamer. 
En een bonus vandaag. Onderaan de oprit, de Pokororo swingbridge, een oude hangbrug voor voetgangers over het riviertje daar. 
Konden het niet laten en zijn er overheen gelopen. Was wel een beetje eng met sommige niet helemaal goed vastzittende en krakende planken. 
Oh ja midden in de natuur heeft ook een ander bijeffect. Vandaag geen WiFi dus plaatsing van dit bericht kan pas morgen, is dus vandaag als jullie dit bericht lezen 😉
Wat een vergezichten geweldig